Ochotnicza Straż Pożarna w  Raciążu k/Sierpca
» Strona Główna » Artykuły » Forum » Linki » Galerie
 » Nawigacja
Portal
  Strona Główna
  Artykuły
  Forum
  Galerie
  Linki
  Newsy
  Szukaj
  Redakcja
  1% dla strażaków
  Konto bankowe

OSP Raciąż
  Rys historyczny
  Goście w OSP Raciąż
  Strażnica
  Sala weselna

Członkowie
  Skład Zarządu
  Czynni
  Orkiestra i M.D.P.
  Honorowi
  Wspierający

Galerie
  od 1903 do 2003 r.
  100-lecie OSP Raciąż
  od 2003 do 2013 r.

Imprezy
  XV Finał WOŚP
  XVI Finał WOŚP

 » Ostatnie Artykuły
Tekst slubowania MDP
Jak zgłosić pożar
Program szkolenia MDP
Kurs ratowników tech...
10 najczęstrzych pow...
Historia ochrony prz...
Zestaw ratowniczy PS...
KRAJOWY SYSTEM RATOW...
Łączność radiowa
Wypalanie traw
 » Najaktywniejsi
Na miejscu 1 jest:
dh_LeWy
Avatar

Punktacja:
Ogólne: 783
Bonusy: 0
Kary: 0

2) dh_radocrachu (292 pkt.)
3) dh_Otos (278 pkt.)
4) dh-bozena (271 pkt.)
5) dh_baniak (227 pkt.)
6) ~Kornas (119 pkt.)

 » Top 5 Forum Posters
LeWy 335
dh_Skwarka 249
dh_Darek 173
dh_MariuszWaslik 137
Otos 87
 » Ankieta
Brak zawartości dla tego panelu
 » Kalendarz
Marzec 2019
Nd Pn Wt Śr Cz Pt Sb
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
 » Kuźnia Raciborska: 1992 r - Pożar lasu
W 1992 roku, do niewątpliwie najgroźniejszego w skutkach, noszącego znamiona klęski żywiołowej a zarazem ekologicznej pożaru doszło w dniu 26 sierpnia w kompleksie leśnym nadleśnictw: Rudy Raciborskie, Rudziniec i Kędzierzyn-Koźle. W dniu tym około godziny 13.50 został zauważony pożar lasu w oddziale 109 (przy torach kolejowych łączących Racibórz z Kędzierzynem - Koźlem) Leśnictwa Kiczowa, Nadleśnictwa Rudy Raciborskie, w pobliżu miejscowości Solarnia. Główną rolę dla dalszego rozwoju pożaru miały warunki atmosferyczne, które w dniach od powstania pożaru tj. 26.08.1992r. do chwili zatrzymania jego rozwoju w dniu 30.08.1992r. przedstawiały się następująco: - temperatura powietrza w dzień od 31 do 38°C, - wilgotność względna powietrza do poziomu 15-17%, - zachmurzenie małe (do trzech w dziesięciostopniowej skali), - wiatr południowo - zachodni, skręcający na południowy i południowo - wschodni z prędkością od 6 do 18 m/s, - ostatnie opady deszczu w rejonie pożaru wystąpiły w miesiącu maju 1992roku. Były to warunki ekstremalnie sprzyjające powstaniu pożaru i jego rozprzestrzenianiu. Pożar, wchodząc do lasu od strony torów kolejowych frontem długości kilkuset metrów już po niespełna 2,5 godz. objął powierzchnię 180 ha i był pożarem rozbudowanym, mogącym samoistnie kształtować warunki swojego rozprzestrzeniania (np. wzrost prędkości i zmiany kierunku wiatru w środowisku pożaru, wzrost temperatury powietrza, spadek jego wilgotności itp.). Jednocześnie należy dodać, że wg opinii specjalistów z Instytutu Badawczego Leśnictwa z Warszawy opisywany pożar był bardzo rzadkim rodzajem pożarów leśnych całkowitych, określanym w literaturze jako pożary "plamiste" lub "cętkowe". Pożary takie występują w okresie długotrwałych susz i w skrajnie ekstremalnych warunkach meteorologicznych. Są one intensyfikowane przez silne podmuchy powietrza (wiatry lub powstające prądy konwekcyjne), które powodują duże ilości przerzutów ognia z pierwotnego ogniska pożaru, tworząc tym samym nowe punkty zapaleń na obszarze leśnym. Również warunki drzewostanowe, w tym duży udział drzewostanów w wieku do 40 lat (35%), piętro podrostów i podszytów oraz łany wysokich traw miały wpływ na gwałtowny rozwój pożaru.


Określone powyżej czynniki decydowały o dynamice rozwoju pożaru i pionowym zasięgu płomieniowej strefy spalania. Dużą rolę w rozprzestrzenianiu się ognia odegrał udział sosny, której igliwie zawiera olejki eteryczne odznaczające się temperaturą zapalenia około 50°C, gdy pozostałe materiały leśne mają temperaturę zapalenia 260¸300°C. Wydzielające się olejki tworzyły swego rodzaju "mieszaniny wybuchowe" i powodowały tak zwane "fuknięcia" mogące pulsacyjnie i raptownie przyśpieszać prędkość frontu pożaru, a towarzyszące im wstępujące prądy konwekcyjne (ich szybkość przewyższała prędkość panujących wiatrów i mogła dochodzić do 30¸40 m/s) zdolne były przerzucić palące się materiały na odległość do 600¸800 metrów (w skrajnych przypadkach do 1 km). W takich przypadkach prędkość frontu pożaru, jak wykazały analizy modelowe, sięgała maksymalnie do 3,9 km/h, co miało miejsce około godziny 16.10 w dniu 26 sierpnia 1992r.Wtedy to właśnie ogień zaskoczył interweniujące jednostki i śmierć poniosło dwóch strażaków.

Od chwili zauważenia pożaru i powiadomienia o tym fakcie Rejonowego Stanowiska Kierowania KR PSP w Raciborzu, a następnie Wojewódzkiego Stanowiska Koordynacji Ratownictwa KW PSP w Katowicach nastąpiło alarmowanie i dysponowanie kolejnych, miejscowych oraz stanowiących odwody operacyjne pododdziałów straży pożarnych województwa katowickiego oraz opolskiego. Kolejno przybywający dowódcy wprowadzali zgłaszające się w rejonach koncentracji jednostki do działań z zadaniem zamknięcia obwodu pożaru i zatrzymania jego rozwoju. Niemniej jednak, opisane powyżej przyczyny a zarazem związany z gwałtownym rozprzestrzenianiem się ognia ciągły wzrost powierzchni pożaru czyniły te działania nieskutecznymi. W godzinę od momentu zauważenia pożaru tj. o 14.50 powierzchnia pożaru wynosiła 40 ha, po dalszych 55 minutach 80 ha a o godz.16.08 osiągnęła 180 ha (tabela nr 1). W tym też czasie doszło do wspomnianej powyżej tragedii. Prowadzące działania gaśnicze na drodze międzyoddziałowej w rejonie oddz.107/106 (przy wieży obserwacyjnej Kiczowa) jednostki straży pożarnych zostały zaskoczone gwałtownym rozwojem pożaru w młodnikach oraz niespodziewaną zmianą kierunku wiatru. Sytuacja ta spowodowała odcięcie drogi ucieczki pięciu samochodom gaśniczym i stanowiącym ich obsadę 20 strażakom. Mimo natychmiastowej akcji ratowniczej mającej na celu ewakuację ludzi i sprzętu śmierć w płomieniach ponieśli: st.asp. Andrzej Kaczyna z JRG Racibórz i dh Andrzej Malinowski z OSP Kłodnica (woj. opolskie) oraz całkowitemu spaleniu uległy cztery samochody gaśnicze a jeden częściowemu nadpaleniu.

Dalszy dynamiczny rozwój pożaru, o jakim świadczą kolejne przyrosty powierzchni w czasie wymuszały ciągłe przegrupowania sił i środków na kolejne linie obrony oraz alarmowanie i dysponowanie dalszych odwodów operacyjnych z terenu Kraju przez Krajowe Centrum Koordynacji Ratownictwa KGPSP Warszawa, której przedstawiciele w osobach, najpierw Zastępcy Komendanta a następnie osobiście Komendanta Głównego przejęli kierowanie akcją.

- godz.17.58 - 600 ha,
- godz. 22.00 - 2200 ha,
- godz. 1.00 (27.08.1992 r.) - 3500 ha,
- godz. 9.00 (27.08.1992 r.) - 5500 ha,
- godz. 9.30 (28.08.1992 r.) - 6000 ha






W kolejnych dniach tj. do 30 września 1992 r. prowadzono w skrajnych warunkach akcję ratowniczo - gaśniczą w celu zatrzymania rozwoju pożaru. Zadysponowano na miejsce zdarzenia maksymalne siły i środki straży pożarnych, wojska, policji, obrony cywilnej i innych organizacji (tabela nr 2). Na miejscu akcji pracowało w przełomowym momencie tj. w dniach 29 i 30 sierpnia 1992 r.:

- 454 sekcje JRG (2270 strażaków PSP),
- 405 sekcji OSP (2430 strażaków OSP),
- 3200 żołnierzy wraz ze sprzętem ciężkim,
- 650 policjantów,
- 1280 członków OC,
- 450 pracowników leśnych,
- 26 samolotów gaśniczych Dromader i 4 śmigłowce gaśnicze.

Intensywne działania gaśnicze doprowadziły w efekcie do zatrzymania w dniu 30 sierpnia 1992r. w godzinach rannych rozwoju pożaru i ugaszeniu go na jego obrzeżach. Przez kolejne dni do 2 września br. prowadzono działania gaśnicze posuwając się w głąb pożarzyska, dogaszając kolejne ogniska pożaru. Jednocześnie zredukowano siły ochotniczych straży pożarnych pozostawiając na miejscu strażaków PSP. Nadmienić należy, że w trakcie prowadzonych działań gaśniczych doszło do kilku nowych pożarów poza obrębem pożarzyska w odległościach i miejscach wykluczających możliwość przerzutu ognia. Największe tego typu zdarzenie miało miejsce w dniu 31 sierpnia 1992r. w godzinach popołudniowych w okolicach miejscowości Tworóg Mały gdzie poza liniami obronnymi straży pożarnych, w odległości 1 km powstał pożar drzewostanu w którego efekcie spłonęło dalszych 136 ha lasu.

W związku ze stwierdzeniem w obrębie pożarzyska palących się terenów torfowych wydzielono odpowiednie siły straży pożarnej w celu całkowitej likwidacji zarzewi ognia. Działania te, prowadzone w trudnych warunkach terenowych, przy jednoczesnej konieczności dostarczania wody na wielokilometrowe odległości zostało zrealizowane i zakończone w dniu 12 września 1992 r. wieczorem.Właściwe zorganizowanie i skoordynowanie działań na tak rozległym terenie z udziałem prawie 10 tys. ludzi oraz ogromnej ilości sprzętu wymagało odpowiedniej pracy sztabu akcji. Sztab akcji pracował pod kierunkiem szefa sztabu a składał się z trzech głównych zespołów:

- analiz - oficerowie Państwowej Straży Pożarnej, leśnicy i inni specjaliści branżowi, których zadaniem było analizowanie rozwoju pożaru oraz przebiegu działań ratowniczych i na tej podstawie przygotowywanie kolejnych zamiarów taktycznych
dla działających sił i środków,


- łączności - zajmujący się zorganizowaniem łączności na terenie akcji jak również łączności współdziałania pomiędzy strażą pożarną a innymi podmiotami biorącymi udział w akcji,

- zabezpieczenia logistycznego.

Kolejni Kierujący Działaniami Ratowniczymi (KDR) aż do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej włącznie opierali swoje działania na wypracowywanych przez sztab zamiarach taktycznych. Sztab akcji na podstawie bieżącej analizy przebiegu działań oraz rozwoju pożaru, każdego dnia w godzinach wieczornych przygotowywał KDR propozycje zamiaru taktycznego na dzień następny. Były one zatwierdzane przez KDR i przekazywane w formie rozkazów dowódcom poszczególnych odcinków bojowych na nocnych odprawach, tak aby od godzin wczesno rannych mogły być realizowane w akcji. Rozkazy te obejmowały zadania zarówno dla straży pożarnych jak i służb współdziałających (policja, wojsko, leśnicy, obrona cywilna itp.).


W wyniku pożaru, którego przyczyną jak wstępnie ustalono mogły być zablokowane koła przejeżdżającego pociągu, śmierć poniosło dwóch strażaków a jedna osoba cywilna zginęła w wyniku wypadku samochodowego jaki miał miejsce na terenie akcji. Spaleniu uległo 9062 ha lasu w trzech nadleśnictwach: Rudy Raciborskie, Rudziniec i Kędzierzyn - Koźle przy czym, w woj. katowickim spaleniu uległo 6212 ha. Straty w drzewostanie oszacowano na łączną kwotę 516 mld zł (w woj. katowickim - 384 mld). Spaleniu uległ sprzęt pożarniczy wartości 8 mld zł. Jednocześnie poniesione koszty z tytułu prowadzonej akcji wyniosły blisko 67 mld zł.

Należy podkreślić, że w wyniku prowadzonej akcji ratowniczo - gaśniczej nie dopuszczono do rozprzestrzenienia się pożaru na dalsze obszary leśne o powierzchni około 40 tys. ha. Jednocześnie obroniono takie miejscowości (nie uległ spaleniu żaden budynek a pożar doszedł do samych "płotów"), jak: Łącza, Tworóg Mały, Rudziniec, Rudno, Rachowice, Goszyce, Kotlarnia, Bargłówka, Brantolka, Dziergowice, Stara Kuźnia, Niezdrowice oraz duże zakłady przemysłowe w Kędzierzynie - Koźlu, a wśród nich Zakłady Chemiczne, Zakłady Azotowe i skład CPN.
 Dodał: dh_MariuszWaslik · Dnia: 28 grudzień 2006 01:04 2 Komentarzy ˇ 27090 Czytań Drukuj
 » Komentarze
grzesiekcrash dnia 14 styczeń 2007 13:22
BARDZO CIEKAWY ARTYKUL,MUSZE POSZUKAC MATERIALOW FILMOWYCH NA TEN TEMAT!
LeWy dnia 19 luty 2007 23:30
Film dosc drastyczny wielka tragedia Pozar bylo widac z ponad 20 km
 » Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
 » Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
 » Logowanie
Login

Hasło

Zapamiętaj mnie



Zapomniane hasło?
 » od 1903 do 2003 r.
Prezentacja sztandaru
Prezentacja sztandaru
Wręczenie sztandaru 1973
 » Ile Razy oglądano?
Zdjęcia z Galerii

od 1903 do 2003 r.
były oglądane
629114 razy!

 » 100-lecie OSP Raciąż
25
25
Przemarsz i rozpoczęcie uroczystości
 » Ile Razy oglądano?
Zdjęcia z Galerii

100-lecie OSP Raciąż
były oglądane
458403 razy!

 » od 2003 do 2008 r.
236
236
Powódź 2010 r. (okolice Płocka)
 » Ile Razy oglądano?
Zdjęcia z Galerii

od 2003 do 2008 r.
były oglądane
2088571 razy!

 » Telefon 998